Kayseri’nin Soğuk Sabahlarında Başlayan Bir Gün
Kayseri’de sabahlar her zaman biraz sert başlar. Hava yüzüme çarptığında, sanki gece boyunca biriken bütün düşüncelerim de aynı soğukla birlikte uyanır. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı sabahlar kendimi tam olarak “büyümüş” hissetmiyorum. Sanki içimde, okul çantasıyla koşan o çocuk hâlâ yaşıyor.
Bugün de öyle bir gündü. Sokakta yürürken rüzgâr montumun içine sızıyordu. Ellerimi cebime daha derin soktum. İnsanlar aceleyle yanımdan geçiyordu. Herkesin bir yere yetişme telaşı vardı ama benim içimde garip bir durgunluk… Ne acelem vardı ne de gidecek net bir yerim.
Tam o sırada vitrinlere baktım. Bir mağazanın camında asılı duran kıyafetler dikkatimi çekti. Özellikle bir etek… Rengi sade ama bir o kadar da çekiciydi. O an içimde bir şey kıpırdadı. Nedense aklıma yıllar önceki bir ders geldi.
“Etek İngilizcesi Ne?” Diye Başlayan Bir Hatıra
Ortaokuldaydım. İngilizce dersinde öğretmenimiz tahtaya kelimeler yazdırıyordu. Sınıf biraz gürültülüydü, herkes bir şeylerle meşguldü. Ben ise defterimin kenarlarına şekiller çizerken bir yandan da anlamını bilmediğim kelimeleri öğrenmeye çalışıyordum.
Bir anda öğretmen “etek” kelimesini söyledi. Sınıfa baktı ve sordu:
“Etek İngilizcesi ne?”
O an sınıfta bir sessizlik oldu. Kimse emin değildi. Bazıları fısıldadı, bazıları tahmin etti ama doğru cevabı bilen yok gibiydi. Ben de bilmiyordum. Ama sanki o soru o gün benim içime kazındı.
Sonra öğretmen gülümsedi ve cevabı söyledi: “Skirt.”
O kelime kulağıma ilk kez o gün girdi. “Skirt.” Basit bir kelimeydi ama benim için tuhaf bir şekilde akılda kalıcıydı. O zamanlar neden bu kadar etkilendiğimi bilmiyordum. Belki de kelimenin kendisinden değil, o anki sessizlikten etkilenmiştim.
Bugün o vitrinin önünde dururken, yıllar önceki o sınıfa geri döndüm. İçimden tekrar ettim: Etek ingilizcesi ne? Skirt…
Ama bu kez kelime sadece bir çeviri değildi. Bir hatıraya dönüşmüştü.
Vitrinde Asılı Kalan Bir Hayat Gibi
Furkanleba sayfasına hoş geldiniz! “Etek ingilizcesi ne” hakkında hazırladığımız bu özel içeriğin tadını çıkarın.
Mağazanın camına biraz daha yaklaştım. Eteğin duruşu çok sade ama bir o kadar da güçlüydü. Sanki orada sadece bir kıyafet değil, bir anı asılıydı. İnsan bazen bazı şeyleri açıklayamaz ya… Ben de öyle hissettim.
Hayatımda eksik olan şeyin ne olduğunu düşündüm. Bir şeyleri hep yarım yaşıyordum sanki. Sevinçlerim bile tam değildi. O an aklıma eski bir ilişkim geldi. Adını bile içimden geçirmeye çekindiğim biri… Çünkü bazı isimler söylendiğinde sadece ses değil, geçmiş de uyanıyor.
Ona bir keresinde İngilizce kelimelerden bahsetmiştim. “Etek ingilizcesi ne?” diye sorduğumda gülmüştü. “Skirt” dediğimde ise “senin aklına bunlar mı geliyor?” diye dalga geçmişti.
Aslında o an gülmüştüm ama şimdi düşündüğümde, o küçük an bile içimde bir yere dokunmuş.
İçimde Biriken Sessiz Hikâyeler
Kayseri sokaklarında yürümeye devam ettim. İnsanların arasında kaybolmuş gibiydim ama aslında en çok kendi içimde kayboluyordum.
Bazen düşünüyorum da, insan en çok ne zaman büyüyor? Yaş ilerlediğinde mi, yoksa kaybettiklerinde mi?
Ben kaybettikçe büyüdüğümü sanmıştım ama aslında sadece eksilmiştim.
O vitrin hâlâ aklımda. O etek… Basit bir kumaş parçası gibi görünüyordu ama benim için geçmişin küçük bir kapısıydı. İçinden baktığımda, okul sıralarını, ilk heyecanları, ilk yanlış anlamaları görüyordum.
Ve en çok da o basit soruyu: Etek ingilizcesi ne?
Bir Kelimenin Beni Geri Götürdüğü Yer
Şunları da İnceleyin: Eski Türkçede kayın ne demek ?
Bir kafeye girdim. Sıcak bir şey içmek istedim. Ellerim üşümüştü ama asıl üşüyen içimdi. Pencere kenarına oturdum. Dışarıyı izlerken cam buğulanıyordu.
Defterimi çıkardım. Günlük tutmak benim için bir alışkanlık. Kimseye anlatamadığım şeyleri sayfalara bırakıyorum. Bugün de öyle yaptım.
Ama yazmaya başlamakta zorlandım. Çünkü kafamda tek bir şey dönüyordu.
Etek ingilizcesi ne?
Bazen en basit sorular bile insanın içinde en derin yerleri açabiliyor. O kelime bana sadece bir çeviri öğretmemişti. Aynı zamanda bir zaman dilimini, bir duyguyu, bir insanı hatırlatmıştı.
Kalemim sayfaya dokunduğunda ilk yazdığım şey bu oldu:
“Bugün bir etek gördüm.”
Sonra durdum.
Çünkü aslında gördüğüm şey bir etek değildi. Gördüğüm şey geçmişimdi.
Hatıraların Ağırlığı
İnsan bazı hatıraları taşıdığını fark etmiyor. Ta ki bir şey onları tetikleyene kadar. Bir kelime, bir koku, bir görüntü…
Benim için bu kez tetikleyici şey bir etek oldu. Ve basit bir soru:
Etek ingilizcesi ne?
O soru artık bir ders sorusu değildi. Bir zaman kapısıydı.
O kapının arkasında, daha saf olduğum bir ben vardı. Daha az kırılmış, daha az susmuş bir ben…
Ama şimdi farklıydım. Daha çok düşünen, daha çok içine kapanan birine dönüşmüştüm. Belki de büyümek böyle bir şeydi.
“Etek ingilizcesi ne” ile ilgili bu kapsamlı rehberi tamamladık. Furkanleba olarak daha fazlası için buradayız!
Geriye Kalan Sessiz Umut
Kafeden çıktığımda hava biraz daha kararmıştı. Sokak lambaları yanmıştı. Kayseri’nin soğuğu artık daha keskin hissediliyordu.
Yürürken içimde garip bir his vardı. Ne tamamen üzgün ne tamamen huzurlu… İkisinin arasında bir yerdeydim.
O gün şunu fark ettim: Bazı kelimeler sadece anlam taşımaz. Bazı kelimeler insan taşır.
Etek ingilizcesi ne?
Belki de bu soru bana sadece bir cevabı değil, geçmişimi hatırlatmak için vardı.
Ve ben, o geçmişle artık kavga etmiyordum.
Sadece yan yana yürüyorduk.
Kendime Sakladığım Son Düşünce
Eve dönerken defterimi tekrar açtım. Yazdığım cümleleri okudum. Eksik, dağınık ama gerçekti.
Dışarıdan bakıldığında sıradan bir gündü belki. Bir vitrin, bir kelime, bir hatıra…
Ama benim içimde çok daha fazlasıydı.
Bir kez daha sordum içimden:
Etek ingilizcesi ne?
Ve bu kez cevabı ezberden değil, içimden söyledim: Skirt.
Ama artık o kelime sadece bir çeviri değildi. Bir zamanın, bir insanın ve bir duygunun adıydı.
Gece olduğunda ışıkları kapattım. Şehir sessizleşti.
Ben ise içimde hâlâ konuşan o eski sesle baş başaydım.